Stikstofemissies zijn een belangrijk aandachtspunt binnen de industrie. Bij industriële processen waarbij brandstoffen worden verbrand of waarbij hoge temperaturen ontstaan, kunnen stikstofoxiden (NOx) worden gevormd.

NOx komt vervolgens via rookgassen of andere afgasstromen in de buitenlucht terecht. Daarmee draagt industriële NOx-emissie bij aan luchtverontreiniging en, afhankelijk van de locatie en verspreiding, aan stikstofdepositie.

Voor industriële bedrijven draait stikstofreductie daarom om drie vragen:

Waar ontstaat NOx? Hoe kan de emissie worden gereduceerd? En hoe toon je aan dat de reductie daadwerkelijk wordt gerealiseerd?

NOx-E Industrie richt zich op dat laatste deel van de keten: het behandelen van lucht- en gasstromen om stikstofverbindingen te reduceren en het resultaat meetbaar te maken.

Voor industriële bedrijven zijn verschillende regels relevant. Welke eisen precies gelden, hangt af van de activiteit, installatie, capaciteit, locatie en vergunning.

Een belangrijk onderdeel van de Nederlandse regelgeving is het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal). Daarin staan rijksregels voor activiteiten in de fysieke leefomgeving, waaronder regels voor emissies naar de lucht.

Voor grotere industriële installaties kan daarnaast de Europese Richtlijn industriële emissies en veehouderijen (Rie) relevant zijn.

Deze richtlijn werkt onder andere met het principe van Best Beschikbare Technieken (BBT). Voor IPPC-installaties zijn Europese BBT-conclusies en BREF-documenten belangrijk bij het bepalen van de vergunningvoorwaarden.

Voor bepaalde industriële activiteiten gelden emissiegrenswaarden voor stoffen die naar de lucht worden uitgestoten. Een bedrijf moet daarom inzicht hebben in:

• welke emissies uit het proces ontstaan;
• welke emissiegrenswaarden gelden;
• welke meetverplichtingen van toepassing zijn;
• welke technieken beschikbaar zijn om emissies te beperken;
• welke eisen in de omgevingsvergunning zijn opgenomen.

De regelgeving is daarbij niet voor iedere fabriek hetzelfde. Er bestaat dus geen algemene “industriële NOx-norm” die voor ieder bedrijf identiek is.

NOx heeft niet alleen betrekking op lokale luchtkwaliteit. Wanneer stikstofoxiden in de atmosfeer terechtkomen, kunnen ze zich verspreiden en uiteindelijk bijdragen aan stikstofdepositie.

De keten is: industriële activiteit → NOx-emissie → verspreiding → stikstofdepositie → natuur

Een deel van Nederland bestaat uit Natura 2000-gebieden waarin stikstofgevoelige natuur voorkomt. Bij projecten of activiteiten die stikstofdepositie veroorzaken, kan daarom de vraag spelen of sprake is van gevolgen voor Natura 2000.

IPLO beschrijft dat voor activiteiten die mogelijk significant negatieve gevolgen voor een Natura 2000-gebied hebben, een voortoets en passende beoordeling aan de orde kunnen zijn.

Voor vergunningverlening wordt daarom niet alleen naar de emissie gekeken, maar naar de effecten op Natura 2000. Voor industriële bedrijven kan NOx-reductie daardoor onderdeel zijn van een bredere strategie.

NOx-reductie begint bij inzicht in de bron.

Waar ontstaat NOx? In welke gasstroom bevindt het zich? Hoe groot is het volume? Welke concentraties komen voor? Welke reductie is nodig? En welke techniek past bij het proces? NOx-E Industrie kijkt daarom naar de volledige keten:

proces → NOx-vorming → afgasstroom → emissiereductie → meting → aantoonbaar resultaat

De technische oplossing moet passen bij de specifieke industriële situatie. De samenstelling van de gasstroom, temperatuur, debiet, NOx-concentratie en gewenste reductie bepalen mede welke techniek geschikt is. Het doel is uiteindelijk niet alleen een installatie die technisch functioneert. Het doel is een meetbare en aantoonbare vermindering van NOx-emissie.